Słownik pojęć budowlanych
| Adaptacja projektu | Jest to usługa architektoniczna polegająca na wrysowaniu projektu w mapę geodezyjną zgodnie z wymogami zawartymi w „Decyzji o Warunkach Zabudowy i Zagospodarowaniu Terenu, lub „Wypisu z miejscowego zagospodarowania planu przestrzennego", wraz z wzięciem odpowiedzialności za gotowy projekt. Adaptację wykonuje projektant z uprawnieniami. |
| Altana | Lekka budowla, często ażurowa, stawiana w ogrodzie, często ozdobna. Miała za zadanie chronić przed deszczem i słońcem. Miejsce spotkań i odpoczynku. Znana od czasu renesansu. Stawiana w punktach widokowych, na zakończeniu osi kompozycyjnych ogrodu. W ogrodach krajobrazowych stawiano altany w formie pagód, świątyń antycznych, wiejskich chat. Dzisiaj także letni domek w ogródku. |
| Antresola | Górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona ( Zgodnie z § 3 kpt. 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). |
| Apartament | Wystawne, przestronne pomieszczenie (XVI wiek), w XIX wieku określenie używane w odniesieniu do luksusowego mieszkania lub zespołu pomieszczeń przeznaczonych dla potrzeb jednego użytkownika. |
| Arkada | Szereg łuków opartych na słupach lub filarach. Arkada znana jest od czasów starożytnego Rzymu, stosowana głównie w akweduktach, krużgankach, loggiach. |
| Atelier | Pomieszczenie lub zespół pomieszczeń stanowiących miejsce pracy twórczej artysty dostosowanych do jego indywidualnych upodobań i charakteru wykonywanej profesji (fotografa, malarza, rzeźbiarza). Często pomieszczenie z dużymi oknami (pracownia malarska), czasem doświetlone przez dach, albo wręcz odwrotnie - zaciemnione (studio fotograficzne). |
| Atrium | Najczęściej niezadaszone pomieszczenie wewnętrzne. We współczesnej architekturze jako atrium określa się dziedziniec domów w zabudowie dywanowej (domy atrialne), a także zadaszony szklanym przekryciem dziedziniec w budynkach biurowych i usługowych. |
| Attyka | Górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach. Stosowana od starożytności (Grecja, Rzym), a także ponownie (w zmienionej formie) od XVI wieku. Charakterystyczna dla renesansowej architektury Polski i Czech. Bardzo rozbudowane formy przyjmowała zwłaszcza w manieryzmie (kamienica Celejowska w Kazimierzu Dolnym). Na Śląsku występuje odmiana attyki, charakterystyczna dla tego regionu - attyka śląska - o zakończeniu w formach półkoli, ćwierćkoli, np. attyka w kamienicy "Pod Złotą Koroną" przy Rynku nr 29 we Wrocławiu. W Warszawie attykami ozdobiony jest między innymi Pałac Kultury i Nauki. Pełniła również funkcje praktyczne, między innymi oddzielając dachy jednych budynków od drugich, zapobiegała (przynajmniej częściowo) rozchodzeniu się pożarów. |















































